Het zat er al een tijdje aan te komen: mijn rij-examen. Leren autorijden was voor mij een vrij bochtige weg. Na een minder fijne ervaring bij “Rijless” kwam ik bij Dutch Driving terecht waar ik een fijne, rustige instructeur kreeg toegewezen die naar mij luisterde en waarbij ik me op mijn gemak voelde. Na ruim een half jaar bij deze school te lessen was ik er dan toch echt klaar voor en we werkten steeds meer naar het examen toe. Nadat ik gezakt was voor de eerste poging lukte het bij de tweede poging wel met een faalangstexamen.
Eerste keer afrijden
De eerste keer dat ik mocht afrijden ging ik vol vertrouwen het examen in. De lessen om het examen heen gingen goed en ik had een lang weekend voor het examen vrij genomen om zo mijn mentale rust te behouden. De les voor het examen was er niet veel aan de hand. Echter, toen we het terrein van het CBR opreden schoten de zenuwen mijn lichaam binnen. Het examen ging dan ook niet goed. Ik zat te erg in mijn hoofd en kon het verkeer niet goed overzien waardoor ik nogal gekke fouten maakte. Gezakt dus, en ook wel terecht. Ik had mijzelf in ieder geval niet laten slagen na zo’n examen. De zenuwen waren in ieder geval gedaald en ik nam mijzelf voor om dankbaar op de ervaring terug te kijken. Voor de volgende keer was examen doen in ieder geval niet meer onbekend, wat hopelijk al wat zou schelen in de zenuwen.
En dan
Nadat ik was gezakt besloot ik samen met mijn instructeur voor de volgende poging een faalangstexamen aan te vragen. Bij een faalangstexamen krijg je extra tijd om time-outs in te zetten wanneer bijvoorbeeld de spanning in je lichaam te hoog oploopt. Het faalangst examen voelt daardoor alleen al een stuk minder intens waardoor je al veel meer ontspannen achter het stuur zit. Tevens heb ik mijn rijschool gevraagd of ik eens met een andere instructeur kon lessen. Dit om ook bekend te worden met een ander persoon naast me dan mijn vaste instructeur.
Het faalangstexamen
In de periode rondom mijn faalangst examen waren er aardig wat gebeurtenissen in mijn priveleven die mijn aandacht in beslag namen. Toen daarbij de dag voor mijn examen mijn kat overleed stond mijn hoofd nou niet bepaald in de richting van examen doen. afzeggen lukte niet meer en wisselen met een ander was ook te kort dag. Ik sliep die nacht erg slecht en nam me de volgende ochtend voor dat ik het examen gewoon kon zien als extra rij-ervaring, ondanks dat ik waarschijnlijk zou zakken. Met een hoog fuck-it gehalte begon ik aan mijn faalangstexamen waarbij ik twee keer gebruik heb gemaakt van een time-out. Het examen ging beter dan ik had verwacht; er zat een erg rustige examinator naast me en ik wist goed te anticiperen op het verkeer. Het enige dat echt slecht ging was uiteindelijk naar een locatie rijden met behulp van navigatie, gelukkig kwam ik uiteindelijk op de locatie aan en was dit geen probleem.
Geslaagd
Het examen was voor mijn gevoel vrij snel weer voorbij en eenmaal terug bij het CBR kreeg ik te horen dat er “goed nieuws” was. Ik was uiteraard behoorlijk opgelucht en moest wel even een traantje van blijdschap wegvegen. Hoe het gelukt was wist ik niet waardoor ik nog als tip meekreeg wat meer vertrouwen in mijzelf te mogen hebben. Ik had eerder die dag nog het gevoel om – net als SpongeBob – eindeloos examens te blijven verpesten. Ik eindigde echter niet als SpongeBob. Het was eindelijk gelukt Ik ben zowel mijn instructeur als de rijschool erg dankbaar.De onvermijdelijke foto:
